Ζω;!

Είναι κάποιες νύκτες που η τρέλα πάει σύννεφο...Μεθάς χωρίς να πιείς, μόνο σαν ακούς το κελάηδημα των πουλιών ταξιδεύεις σε σκονισμένες αναμνήσεις,περασμένες ευτυχίες, προδομένους έρωτες...Αναρωτιέσαι αν ήσουν πιο ευτυχισμένος σαν ήσουν χαμένος στο δικό σου μικρό κόσμο,μόνος, σαν μια ελεύθερη καρδερίνα...
Λένε πως δεν είναι καλό να ζεις στο παρελθόν...Βλακείες!Κι αν η ζωή σου ήταν πιο γεμάτη τότε, γιατί να μην το ξαναζεις έστω στην φαντασία σου; Τετοιες στιγμές αν σε καλούσε ο Πλάστης σου για αιώνια κουβεντούλα, θα αρνιόσουνα;΄
Νιώθω ότι μεγαλώνω απότομα...
Σαν σε παλιές ταινίες που άμα κοντεύει η ώρα να επιστρέψεις στην πρώτη σου ύλη αναθυμάσαι όλα όσα σε έκαναν να νιώθεις ολόκληρο...