Παρασκευή, Αύγουστος 29, 2008

Ρουτίνα,ρουτίνα,ρουτίνα...


Τα χρώματα της ρουτίνας είναι πάντα άτονα,χλωμά και άοσμα...Πότε εκείνο το αμφιλεγόμενο πρασινοκίτρινο και πότε ένα απαθές ροζ-καφέ σαν παρατημένο για μέρες μήλο...


Κι όμως καμιά φορά μέσα από τις ρουτινιασμένες ώρες που περνάς μέσα στους τοίχους ενός γραφείου μπορεί να δεις χαρούμενες πεταλουδίτσες να κάθονται στην άκρη του περβαζιού και να σε περιμένουν υπομονετικά να σχολάσεις.



Ετικέτες

Πέμπτη, Αύγουστος 21, 2008

Πριγκηπέσσα

Άλλα θέλω και άλλα κάνω πως να σου το πω
έλεγα περνούν τα χρόνια
θα συμμορφωθώ
μα ειναι δώρο άδωρο ν' αλλάξεις χαρακτήρα
τσάμπα κρατάς λογαριασμό
τσάμπα σωστός με το στανιό.

Έξω φυσάει αέρας κι όμως μέσα μου
μέσα σε αυτό το σπίτι πριγκηπέσσα μου
το φως σου και το φως
χορεύουν γύρω μας
απίστευτος ο κόσμος και ο χαρακτήρας μας.

Άλλα θέλω και άλλα κάνω και έφτασα ως εδώ
λάθη στραβά και πάθη με έβγαλαν σωστό
ξημερώματα στο δρόμο ρίχνω μπετονιά
πιάνω τον εαυτό μου και χάνω το μυαλό μου.

Έξω φυσάει αέρας κι όμως μέσα μου
μέσα σε αυτό το σπίτι πριγκηπέσσα μου
το φως σου και το φως
χορεύουν γύρω μας
απίστευτος ο κόσμος και ο χαρακτήρας μας.

Ένα πολύ ωραίο κομμάτι...

Ετικέτες

Τετάρτη, Ιούνιος 04, 2008

Παραθυράκι


Θέλω ένα παραθυράκι, σαν κι αυτά τα μικρούλια που έχει ο νόμος...
Ξέρεις εσύ, αυτά που αν τα χρησιμοποιήσεις με πονηριά μπορεί να σε γλιτώσουν...
Ένα τέτοιο θέλω και εγώ για να γλιτώσω, να ξεφύγω, να αποφύγω...

Θα το έχω κρυμμένο στην ντουλάπα μου
και όποτε μου κάνει κέφι ή τα βρίσκω σκούρα
θα το ανοίγω και θα εξαφανίζομαι!

Το πιο όμορφο θα ήταν αν όταν αποφάσιζα να επιστρέψω θα είχαν λυθεί όλα
με ένα μυστήριο τρόπο...

Δεν θα ήταν τέλεια...;

Σάββατο, Οκτώβριος 20, 2007

Τελάρο



Ενας ωκεανος γεματος καρφιτσωμενα καραβακια σαν τελαρο με μονοχρωμες πεταλουδιτσες ειν αι η ζωη μας...

Καθε καραβι και προορισμος, που μπορει καποτε να κατακτηθει, μπορει και οχι....

Καθε πεταλουδα πριν γινει ενα βαλσαμωμενο εντομακι, σαν τις φωτογραφιες που εχουμε για να μας θυμιζουν ξεγνοιαστες στιγμες, σε καθε φτερουγισμα μετρουν τους χτυπους της καρδιας μας οταν ζουμε πραγματικα....


Μετα σαν βαρεθουμε να τη βλεπουμε να κυνηγαει ηλιακτιδες ευτυχισμενη την κολλαμε παλι στο τελαρο να μην μας αναστατωνει με τα χρωματα της...