Μπαλάκι αδιόρθωτο

Μου "έριξες το μπαλάκι" Ιφιγένεια μου και είπα να το δεκτώ και να το ρίξω και εγώ παρακάτω...
Τίποτα στη ζωή δεν είναι τυχαίο,γι'αυτό άλλωστε είναι τόσο μοναδική,σκλήρη και γλυκιά σαν πετιμέζι ταυτόχρονα...
Δυστυχώς ή ευτυχώς είμαστε οι αναμνήσεις μας.Χωρίς αυτές θα ήταν τόσο ανούσιο και βαρετό όλο το σκηνικό της καθημερινότητας...Χωρίς αυτές δεν θα θυμόμασταν πόσες γλυκιές πληγές μας άνοιξαν κάποιοι άνθρωποι,πόσα κομματάκια μας πήραν γρατζουνίζοντας τη ψυχή μας και πόσα μας έδωσαν απλόχερα να τα προσθέσουμε στη συλλογή από πολύχρωμες γυάλινες μπάλες...
Ότι και αν σε χαρακτηρίζει,καλό ή κακό το ξέρεις πως σ'αγαπώ ακριβώς γι'αυτό.Μην αλλάξεις για κανένα και για τίποτα.Δεν είναι ότι θα σε αγαπώ λιγότερο αλλά μπορεί μετά να μην αγαπάς εσύ τον εαυτό σου...

1 σχόλια:
Σ'αγαπώ πολύ και είμαι πολύ τυχερή που σε έχω δίπλα μου;)
Δεν θα αλλάξω στο υπόσχομαι!
Κι αν δείς καμια αλλαγή ξέρεις εσυ να με φέρεις στα μίλια μου:Ρ
Δημοσίευση σχολίου
Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]
<< Αρχική σελίδα